Cevaplarınızı çok merak ediyorum.
Bunu bir yapışkanlı kağıda yazıp, bulunduğum sokakların bankamatiklerine iliştirerek yürüdüğüm zaman geldi aklıma. O zaman bu sözü bir başkaldırı olarak düşünüp yorumlamıştım. Bugün genel bir ekleme yaparak, müspet dünya telaşında yitip giden duygulara bir başkaldırı olarak yorumluyorum. Zarifoğlu sözlerinde anlam hiçbir zaman sabit kalmıyor :) Bir başka zaman aynı soruya farklı bir cevap verebilirim sanırım.