Bir günah gibi işlendiğim tarihte,

şu hep kapalı bulduğum gözlerde;

bir şey bulacak değildim

boşunaydı adım, boşunaydı her adımım

soluğum var hâlâ, her niyeyse

demeyeceğim, sormayacağım; yalnız

aklımın yarıklarından sızan bir şey var

ümit olmayınca boğulmak meşru mu

bilmezdim, yazgı demenin samimiyetsizliğini

kirlenen bir kutsallık olmayı ben seçmedim

ben seçmedim, günah gibi yazılagelmeyi


ikna ediliciğini kaybetmek hisse düştü

bunun bir anlamı var demeyi bıraktım

halka indim, dili dimağı halk küstürdü

rozetlerin azı dişine yavanmışım

bu da eşref-i mahlukât ve bir himayesi

sökmedi, evla olan da buydu ya

tevazu sahibi bir kır sahteliğidir direniş

hülya bitti, diyara hakikatin yetmezliği aktı

kör oluşların eczasını namahrem buldum

tiksindim, beni tok tuttu dünyaya

putlara rahmet okumanın şeytani şehvetiydi,

her ne varsa bezdim

ki saçmalığı bu katışıksız ahmaklığa yeğledim


lüzumu kalmış bir şey kalmadı soluğumda

bitmenin hazzına şirk koşan bir hamd buldum

o ki bilmenin lafzını alarak çıktı ağrılara

ne kolaymış,

her türlü saçmalıktan geçecekmiş benim yolum