Başımı öne eğdim.

Bir ucundan tutarak

Gözler önüne serdim yalnızlığımı.

Kimseden çekinmedim.

Yalnızım dedim ben.

Ben yalnızım.

Ne bir malım var

Ne de toplayıp defolacak

Pılım pırtım.

Ben yalnızım.

Çevremde onlarca tanıdık sima…

Çıkaracağım bir yerden ama

Gözlerim ısırmakla yetiniyor yalnızca.

Ben yalnızım.

Yağmur dolu sessiz gecelerde

Kuru gürültülere gebeyim.

Düşürsem içimdeki çocuğu

Bu kimsesizlik memleketinde,

Yaşamak için

Ne fakirin elindeki ekmeğe sahibim

Ne de karnı tok bir geleceğe.

Ben yalnızım.

Soba yanlarında oturuyorum,

Ellerim buz…

Isınmıyor bir türlü.

Dışarısı güneşli,

Odam kış.

Ellerin memleketi oldu içim.

Ağladım akmayan yaşları.

Gözlerim, ulusal acıları bile çekmeyen

Kan dolu bir çanak…

En nihayetinde dünya bu,

Akmasa da damlayacak.