Hani bir şair vardı; otuz yedi yaşındayken ''Yaş otuz beş, yolun yarısı eder.'' diye şiir yazan ve kırk altı yaşında ölen. Ben de yaş otuz beş dedim bugün. Yolun yarısı mı değil mi bilemem ama insan yaşı kadar yaşamadığını anladığı zaman otuz beş yaşının da otuz yedi yaşının da bir anlamı olmuyor. Ve gerçek üzüntü de tam burada, bu noktada başlıyor.

Bazen hayatıma son vermeyi düşünüyorum. Öyle düşünce olarak kalsa yine iyi...