kollarımda taşıdığım et yığını

bir tüy kadar hafif şimdi

hayatım nereye kayboldu

uykumda ayaklanmıştım

gördüğüm son şey 

parlayan gözleriyle bana bakan 

havuçlu kedimdi

bir rüya olmalı

birazdan ayaklanacağım

uyanacağım bu rüyadan

kollarıma alacağım ölü yığıntımı

bir tüy kadar hafif şimdi

ölümün döngüsel acısının ağırlığında

kollarımda taşıyamayacağım 

kendime

ağıtlar bile yakamayacağım