kavruk, esmer tenli bir günahın sahibiyim

ensemde günaşırı kabilelerin dövmeleri.

eve dönmenin suç sayıldığı yerlerden geldim

eve dönmek istersem bağışla beni.


anlatılması güç, çirkin bir hayatın sahibiyim

ellerimde çizik, ellerimde uzun ahiret tövbeleri.

benim tek kurşunla üç canımı aldılar

bu yüzden

yaşamak istersem bağışla beni.


evhama yakışan, aksız bir kaygının sahibiyim

penceremde başını yere eğmiş süs çiçekleri.

bir baltanın sapı olamadım

beni nereden tanısınlar

tabutlar, taşınırsam bağışla beni.


ben serhat, olmayan bir adın sahibiyim

hiçbir şeyin sahibi

ne kabile dövmeleri ne ahiret tövbeleri

penceremdeki çiçekleri kopardım,

'’bağışlamanı dilerim'’ bağışla beni.