Dalga: Çok eski zamanlarda buldu kendi varlığının gerçekliğini bu bilinmeyen. İnsan, çok önceden tinsel olarak farklı bir formdaydı, sonra yetersiz buldu kendini ve dedi ki kendine: "Ben yüceler yücesiyim ve bunu göstermeliyim kendi kendime."


Karanlık: Hepsinin bir sureti ve kendine göre bir yüceliği vardır varlık aleminde. Hepsinin birer ruhu vardır kendisinin yönlendirdiği fakat hep belirlenimciliğe sığınırlar, bilmezler kendi içlerindeki oluşturucuyu.


Dalga: Doğrudur bu söyleyişin ama bir zamanlar bir pesimist yaşamıştı ve demişti ki, "Kişi isteklerini kendisi gerçekleştirir fakat ne istediğini kendisi istemez."


Karanlık: İşte bu yüzdendir yüceler yücesi olmak! Bu yüzdendir kişinin kendisi ile savaşması! Demek ki farkına varılmış kişinin kendisi olmayanla savaşması... Ya sevgiyle yaklaşması kendi olmayana?

 

Dalga: Metafiziksel olandır aslında doğru ve yanlış ile ilgilenmeyi sağlayan. Yani onlar, o zamanın içinde duranlar ya da zamanın ta kendisi olanlar ve zamanın hiçliğinin farkına varanlar. İşte, onlardır başka zamansal olana karşı bu kendisi olmayanın oluşturmuş olduğu yargılarında terbiye sahibi olmaya çalışan.