adını fısıldamaktan yandı dudaklarım

ansızın küllenerek dağıttım içimden seni

ensende bir kırgınlık nefesi

kulaklarında ağıtlardan bir pişmanlık

ışığını kaybetmiş bir gecenin sabahı

gidecek bir yersiz kalıp dön bana


sarhoş mu oldun düşünmekten

veya sonunda buldu mu seni

şenliksiz bir yaz akşamı yalnızlık

eskiterek bile olsa o güzel yüzünü

bütün süren kavgaların karmaşasında

sarılacak bezsiz kalıp dön bana