Seher vakti sürer karanlık saltanatını

Kuzey yeli çam kozalaklarını sallarken

Işık doğar, belirir tanrının külliyatı

Çiğ damlaları donmuş araziye damlarken


Kavurur güneş boş asfaltı öğlen olunca

Taşların çatlaklarından çıkar semizotu

Sehpaya asılı hırka ışıktan solunca

Akşamcı işçiye gözükür evinin yolu


Sokak lambaları uyanınca akşam gelir

Siyah kediler görünmez olurlar topluca

Karanlık her zaman aydınlığı ele verir

İnsanlar uyuyup nihayet akşam olunca


Kurtlar serenat yaparlarken gece yarısı

Yine kuzey yeli sarar göğüs kafesini

Ay renk değiştirir ve olur altın sarısı

Gün tekrar doğmak için verir son nefesini