Belki de gitmek kolay olduğu için her seferinde gitmeyi seçtim. Bana bağlanma, beni seçme, ben iyi biri değilim, beni değerli görme vs. Kim bilebilirdi ki benim içimde yaşadıklarımı? Kimler bilebilirdi ki benim "Ben hep iyiyimdir." cümlemin aslında "Ben ölüyorum." demek olduğunu?Kimseye asla dargın, kırgın, küs falan değilim. Çünkü herkes iyiydi, kötü olan bendim. Biri bana bir kalemde herkesi silebildiğimi söyledi. Evet doğru, herkesi bir kalemde silebilirim ama bu sizin perde önündeki gördükleriniz, peki bunun perde arkası ne olacak? Kalbim var mı? Ben var mıyım? Hayat denen şey gerçekten güzel mi? Peki bunca soru varken saydıklarım ve daha birçok sayamadıklarım. Neden cevapsız ya da daha da açık olayım? Neden cevaplar bizi tatmin etmiyor? Ölmek kolay mı? Hayır. Yaşamak mı kolay? Hayır. Kolay diye bir şey yok, her şeyin bir zorluğu var ki bu da senin dayanıklılığına bağlı. Ve ben artık yok oldum...