Amelimde birikmiş lekeler var lisa

Her biri üstümde ağır bir yük.

Zaten umursamıyorum yaşadıklarımı

Duygularım bir deri bir kemik kaldı.

İçimde bazen bir gökkuşağı açar, 

O da ben ağlamayı kestikten sonra kapanır işte. 

Ahhh Lisa, adını tanıyamıyorum artık 

Küçüldükçe alfabeden düşüyor adının her harfi. 

Biri seni benim dilimde yazabilir mi? 

Yazarsa söyle; beni de sana eklesinler Lisa.

Çünkü sen benim dilimde yaşamın sonunda gelen ödülsün. 

Geçenlerde kuşlara rastladım, yürürken uçamazlarmış. 

Sen yürürken de koşarken de uçarsın,

Yeter ki gönlümden düşme.

Seninle yıldızlara kadar çıkardı gözlerimiz, 

Düşen her yıldıza bir gelinlik giydirirdik. 

Hem yağmurlarla inen yıldızlar da varmış. 

Ben ağladığımda senin için tüm yıldızları gamzemde saklayacağım.

Gülüşümüz, bir dondurma parası,

İçimize serpilen zozan havası,

Senin olmak, bir bebeğin memeye kavuşması. 

Söylesene lisa, hangi dağda yeşeren bir çiçek olur ki gönül yarası? 

Lisa! Sensizlik bir yetim yarası...