Bir fasl-ı baharda bu yüreğime hükmetti bakışların

Bilmezsin sen, en onulmazı bu oldu bütün aşkların


Gittin sen, bakışların kaldı beni yeryüzünden silen

Ne bir deva bulundu bana, ne bu hâli anlayıp bilen


Aksadı yüreğim ve hayatım bir başkalaştı giderek

Bir sert rüzgar misaliydi adımların ve gittin eserek


Hani zaten aldırmazdın içimdeki sensiz boşluğa

Ölümse beriye geldi bir ümit oldu bu sarhoşluğa


Ardına ağıtlar, güzelliğine methiyeler mi söylemeli

Bilemedim hiç bu gidişinle ne yapmalı, ne etmeli


Ayrılmıştı yollarımız, daha seninle kesiştiği yerde

Issız bir gönlün kara haberi işitilir bütün gözlerde


Yoktur bir hikâyesi, bu yalnız bir sürü sensizliktir

Avutur mu, sancılı yokluğuna teselli olurken şiir


Kadim acıların nüksettiği yerdir güzellikler, bilirim

Artık bunlar arasında sensizliği de söyleyebilirim