Delirdim dört yıl boyunca bir otel odasında

Adımı çıkardılar takıntılı yalancıya

Başla sistem konsomatrisliği yapmaya

Neyi becerebilirsin ki zaten

Bu gözler neler gördü

Sen devam et benim kumarımı oynamaya

Küflenmiş geleceğime bakarken anlamadım

Bu coğrafyadan gitmek istediğim bir gecede

Artık gelmiyor tren, vapuru beklemeye değmez zaten

Baksana hep bir algı içinde cendere boğazı

Yaşamın gereksiz soluğunda

Şair yine aynı lafı edecek, önünde sonunda

Gidiyorum bu dünyanın çarkına

Bilmem hangi kanalda yayınlanacak o pembe dizi

Aç oradan bir kitap, devlet kuralım

Ordusu sen ol, o satıra ithafen

Onsuzluktan kıvrandığım geceler

Ettim kalemin içine

Suç bende mi, sende mi?

Yoksa sistemin kendisinde mi?