Anlat çocuk

Kus içini bu kirli beyaz sayfalara

Kara göklere

Sokak kedilerinin gölgelerine

Kimsesiz kalan yavruların göz yaşlarına,

Yalnızlığına kus


Anlat çocuk

Bu his merdivenlerden yuvarlanmak gibi mi?

Uçurum kenarına piknik yapma hevesiyle gidip

düşmek gibi mi?

Hatta düşerken bile uçma hayalleri kurup,

Kendini umuda emanet edip,

Sonra yine de yere çakılmak gibi mi?


Anlat çocuk,

Nasıl karşıladı bu dünya seni?

Nerede görülmüş bir misafire bu kadar kan dolu zulüm yüklendiği?

Kaç kere nedenini bilmediğin savaşların, bencilliklerin bedelini ödedin?

Hâlâ aç mısın çocuk?

Sana sevgimi armağan etmek isterdim ama kendime bile kalmadı,

Affet çocuk.