sessize alıyorum bildirimleri

kulaklarımdaki çınlama geçmiyor

ayın on beşi olmuş

ömrün kırk beşi

yalnızlığın ertesi

ulu orta kalabalık

çok konuşmak yetmiyormuş

anlaşılmaya

çok susmanın

yetmediği gibi

kimlerle birlikteysek

en fazla olacağımızdır demişler

canımı da en çok sıkan

bu deyişler


bir gün bir şey oldu

ayılamadım

o günden beri

dünya başımın içinde dönüyor

tutunmadan ayakta duramıyorum

bir yerlere

belli etmiyorum ama

görenler

yakışmış diyor

canımı sıkıyor

bu görünmeyişler

egosuna tutunup ayakta duranlar

yalnız kaldığında neresine saklıyor

çaresizlikleri

sessize aldım bildirimleri

kimseden haberim yok

kendimden bile

parmak uçlarımda yokluk hissi

esirgediğim sevgi

hangimizi siliyor tarih sahnesinden

gidiyorum

parça parça

önce aklımı kaçırıyorum

sonra geri kalan ne varsa

mülteci dolu botlarla

kara göründü diyor biri

ardından kararıyor her şey

sevmek yetmiyor diyorlar

bu kadar uzaksan eğer

bu deyişler

yoruyor beni

geçiyor sonra

önce tenin siliniyor hafızamdan

hiç dokunmamışım gibi

ardından parçalarına ayrılıyor

yaşadık ne varsa

çok uzaktan sesleniyorsun bana

demişler hepsi haklı

sevmek yetmiyormuş

bu kadar uzaktaysan eğer...