balım, bugün benim son günüm
kollarımdan yakalayıp çıkaracaklar insan içine
çıkaracaklar küçücük bir tabureye
bir ip geçirecekler boynuma, iyice sıkacaklar
o ip dokunmaya kıyamadığın tenimde izler bırakacak, birkaç saç tutamım altında kalacak
ayaklarımı yerden kestiklerinde orada olacak mısın?
son kez senin harelerinden bakmayı isterim hep nefret kustuğum şu dünyaya
gün ışığım, evim, son yemeğimi yerken ekmeğimi paylaşmak istedim seninle
son kez yiyebileceğim bu vişneleri, üzerime bulaştırmaktan korkmadan yedim; gurur duydun mu benimle?
sen kim bilir nerelerde sabahlıyor, aynasızlardan saklanıyorsun
ben enselendim sevgilim, sen bihaber konyağını yudumluyorsun
ateş topu göğe yükseliyor ve koca bir kalabalık içindeyim
bir tanem, herkes iğrenerek bakıyor bana
ben boynuma geçirilen iple birlikte gülümsüyorum suratlarına
hayatım boyunca küçük gördüklerini hatırlıyorum, ilk defa yukarıdan bakan olanın sevincini yaşıyorum
burada olsan beni anlar mıydın?
çok sevdiğin saçlarımı ellerine dolayıp kesiyorlar
göğsüme yavaştan sızan acı hayal dünyamı yerle bir ediyor
nerelerdesin sevgilim?
senin uğruna canımı feda etmişken, en azından ölümümde yanımda olamaz mıydın?
artık durduğum yer o kadar da gülünç gelmiyor
cellat tabanını tabureye yaslamış
o an seni görüyorum koca insan yığınında
nefes nefese kalmışsın, saçın başın dağılmış
öyle korku dolu gözlerle bakma
hayır sevgilim haykırma, bir işe yaramayacak
son kez gülümsüyorum sana tüm aptallığımla
gerek yok artık kurtarmana
asıl boğazımdaki ipmiş kurtaracak olan
yousei
2020-08-11T01:39:22+03:00ne mutlu bana, çok teşekkürler
Aslı Çoban
2020-08-11T00:04:59+03:00Çok duygulandırdı bu şiir beni.🥺 Yüreğinize sağlık.