dilim dönmez, kalemim cambazdır

yaz bunu sözlüğe, adım gavur

tanımasaydım seni inanırdım tanrı'ya

bilmen gerek bunu da, artık alıştım yokluğuna

yedi yılım kaldı bu zahiri ömrümde

ilham perilerim beynimi yedi, gel bizi sik dedi

her şey bir yağmurla son bulacak dedim ama daha da kudurdu

geldi geçti, birkaç günlük fasıldı

döndüm yine bir bulut olarak kürkçü dükkanına

damascusla oydum göğsümü

karaladım yine iki satır

kalemime bulaşmayacak artık mahlasın

deme ulan nasılsın

şairim ulan