Bubi’ Sanat, imkanı olanın değil yeteneği olanın sivrileceği; insanların şahsi popülariteye ihtiyaç duymadan üretimlerini duyurabileceği ve bu üretimler hakkında yorumlar, eleştiriler alabileceği bağımsız bir fikir platformu.
Sabah umutlu uyanırsın ya hani. Bakarsın pencereye, perden kapalıdır ama yine de havanın güneşli olduğunu anlarsın. Kalkar, mutlu mutlu perdeni açarsın aylar...
Günahlarıma ortak ettiğim bu kelimeleri cennetime davet ediyorum.
Kuruntu bir düşünce şahlanır durur:
“Tanrı'ya açtığım davayı kazanmak üzereyim.”
Bu şiir...
O kekremsi uykusuzluk.
Uykusuzluğun damakta kalan tadı
Gün içinde gidip gidip gelmeleri aklının
Aklına mukayyet olamamanın deli halleri
Suskunluğun iç sa...
Demir aldım
Zamandan.
İki bin on sekiz.
Hükümlüsüyüm, yaşamın tüm prangalarına inat
Bu çağın en metal
Yerinde
Bütün doğum lekelerinin.
Ölüm kadar b...
Filmin açılış sahnesinde kasabaya yeni atanan genç savcı Emre ve bölgede hakimlik yapan Zeynep yan yana durup kasabanın dışında bir yerde var olan büyük bir ...
Neyse…
Koca kentte üst üste yığılı bedenlerin
Arasından geçiyorum.
Hiçbirini duymadım.
Tüm leşler üst üste, alt alta
Yan yana…
Bense en tepede,
Bazen ...
bugün hâfir-i kabr oldum kendime
siyah peçelere ilişmiş kadife çiçekleri
aynalara düşmanca sokulan dudak kıvrımlarım
toprakların ve denizlerin kıskanç ülk...
Her yeri askerlerin gözetlediği, siyasi çatışmanın olduğu bir dönemde gündelik hayatın küçük sorunları dert edilir mi? Netflix’te geçen yıl üçüncü (ve final)...
teknoloji, sloterdajk'ın sunduğu anlatım üzerine sıcak ve soğuk siferin ortak varlığını aynı anda birleşimi sonucu kendini açığa çıkaran bir deneyim ve objes...
Bugün bir kuş olup bulutların arasında süzülemediğim için çok üzüldüm. Hayatın olağan akışında kaybolduğumu hissediyorum. Daha bir ay öncesinde bugün için pl...
Baraj suyunun köyümüze verilişinin haberi teneffüslerde kulaklarımıza geliyordu. Deniz görmeyen, yüzme bilmeyen çocuklar olarak bizim için bu haber heyecanlı...
Ayrılığımız henüz kavuşmadan önceydi.
Hiç terlememişti avuçlarım,
Ellerinin sıcaklığında.
Ağzının kenarında bir çukur,
Her güldüğünde içine düştüğüm. ...
Yalnızlık ölümden önce geliyor, hatta doğumdan bile önce, ana karnında. Nefes bile almamıza izin vermiyor bazen.
Düşünüp düşünüp tok karnımıza yiyoruz beyni...
“nasıl’lı” başlayıp, bitenle değil de;
“nasıldı” ile ilgilenince anlıyor insan,
geçen zamana yüklenen anlamın manasız,
ve asıl nasıl geçtiğinin esaslı
o...
Yükleniyor...
İçeriğin sonu
Yüklenecek başka sayfa yok